Για τους εμβολιασμούς στο φυτώριό μας χρησιμοποιούμε τόσο γνωστά κλωνικά υποκείμενα ελιάς όσο και υποκείμενα δικής μας επιλογής τα οποία επιλέξαμε για κάποια καλά τους χαρακτηριστικά. Σε κάθε περίπτωση όλα τα υποκείμενα τα πολλαπλασιάζουμε με μοσχεύματα στην υδρονεφωση, γιατί μόνο τότε διατηρούν τα επιθυμητά χαρακτηριστικά τους.

Ο λόγος που εμείς εμβολιάζουμε τις ελιές είναι για θέλουμε να προσδώσουμε στις καλλιεργούμενες ποικιλίες επιθυμητά χαρακτηριστικά όταν αυτές δεν τα έχουν όπως:

α) Αντοχή στο βερτιτσίλλιο και σε μύκητες που προσβάλλουν το ξύλο,
β) Αντοχή στα υφάλμυρα νερά και στις συνθήκες υψηλής εδαφικής υγρασίας,
γ) Αύξηση της παραγωγικότητας,
δ) Επίτευξη νανισμού,
ε) Μεγαλοκαρπία στις βρώσιμες ποικιλίες
κ.α.

Υπενθυμίζεται ότι ο εμβολιασμός στα φυτά εφαρμόζεται σε τέσσερις (4) κυρίως  περιπτώσεις:

α) Όταν οι επιθυμητές ποικιλίες δεν πολλαπλασιάζονται εύκολα με ήμερα τμήματα π.χ. μοσχεύματα, ιστοκαλλιέργεια κ.λπ.
β) Όταν χρειάζεται να γίνει αντικατάσταση της καλλιεργούμενης ποικιλίας χωρίς εκρίζωση των φυτών,
γ) Όταν οι καλλιεργούμενες ποικιλίες χρειάζεται να έχουν επιθυμητές ιδιότητες που αυτές από μόνες τους δεν τις έχουν π.χ. ανθεκτικότητα σε ασθένειες, σε υφάλμθρα νερά, νανισμό κ.λπ.
δ) Όταν δεν υπάρχουν οι απαιτούμενες υλικοτεχνικές υποδομές και η  τεχνογνωσία στα φυτώρια, ή όταν τα φυτώρια είναι μικρής δυναμικότητας για να δικαιολογούν την ύπαρξη κοστοβόρων υποδομών.

Στην Ελλάδα ο εμβολιασμός της ελιάς είναι ευρύτατα διαδεδομένος και εφαρμόζεται σχεδόν αποκλειστικά πάνω σε σπορόφυτα ελιάς, τις λεγόμενες "αγριελιές", διότι επικρατεί η πεποίθηση ότι τα δένδρα αυτά είναι πιο ανθεκτικά στους εχθρούς και τις ασθένειες και ταυτόχρονα πιο ζωηρά και παραγωγικά από τα ήμερα δένδρα.

Αυτό όμώς δεν είναι καθόλου αλήθεια διότι:

α) Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν πλέον πραγματικές "αγριελιές" με τη βοτανική έννοια του όρου. Ακόμα και όταν οι ελιές φύονται μόνες τους στα βουνά και πάλι δεν είναι πραγματικές [genuine] "αγριελιές" αλλά "ήμερες ελιές" αδέσποτες [feral], όπως π.χ. τα αδέσποτα σκυλιά δεν έιναι πραγματικά "αγριόσκυλα" αλλά "ήμερα" σκυλιά  αδέσποτα!

β) Τα ήμερα δένδρα ελιάς (χωρίς εμβολιασμό) δεν υστερούν έναντι των εμβολιασμένων όσο αφορά τη μακροζωία, αλλά όπως γράφει χαρακτηριστικά στο βιβλίο του ο μεγαλύτερος έλληνας ελαιοκόμος του προηγουμενου αιώνα ο Νικ. Λύχνος "Τα γεγονότα τουναντίον μας πείθουν περί του εναντίου.....".

β) Όταν τα υποκείμενα ελιάς προέρχονται από σπόρο, ακόμα και από το ίδιο δένδρο, προκύπτουν νεαρά σπορόφυτα τελείως διαφορετικά μεταξύ τους. Στην κυριολεξία φυτρώνει "κάθε καρυδιάς καρύδι", με  εντελώς διαφορετικές ιδιότητες τις οποίες καθόλου δεν γνωρίζουμε για να τις θεωρούμε επιθυμητές. Δεν γνωρίζουμε π.χ. εάν και τι αντοχές έχουν σε εχθρούς και ασθένειες, τον τρόπο που επιδρούν στα εμβόλια, εάν είναι ανθεκτικά στο χρόνο κ.λπ.

Στη σύγχρονη δενδροκομία, αμπελουργία, στα κηπευτικά κ.λπ. είναι επιθυμητή η πλήρης ομοιομορφία του γενετικού υλικού και γι` αυτό χρησιμοποιούνται "κλωνικά υποκείμενα" με γνωστές ιδιοτήτες. Μπορεί στην ελαιοκομία τα "κλωνικά υποκείμενα" να μην είναι ακόμα ευρέως διαδεδομένα, αλλά προς αυτή την κατεύθυνση κινείται η σύγχρονη έρευνα, στην οποία και είμαστε πρωτοπόροι σε παγκόσμιο επίπεδο.

Χρησιμοποιούμε cookies για να βελτιστοποιήσουμε τη λειτουργικότητα του site και να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία χρήσης.