Ελληνικές Ποικιλίες Ελιάς

Η ελιά στην Ελλάδα καλλιεργείτε αποδεδειγμένα περισσότερα από 6.000 χρόνια, όπως αυτό αποδεικνύεται και από το μεγάλο προμινωικό δένδρο της Νάξου που έχει περίμερο κορμών 29,0 μέτρα και μέγιστη διάμετρο 10,8 μέτρα.

Κατά τη διάρκεια όλων αυτών των χιλιετιών και σε συνδυασμό με τα διάφορα μικροκλίματα της χώρας μας, δημιουργήθηκαν - επιλέχθηκαν πάρα πολλές ποικιλίες, λαδολιές, διπλής χρήσεως και βρώσιμες.

Παρ` ότι σήμερα ο επίσημα καταγεγραμμένος αριθμός των ελληνικών ποικιλιών ελιάς δε υπερβαίνει τις 45-50 ποικιλίες, ο πραγματικός τους αριθμός υπερβαίνει τις 100. Δηλαδή το μεγαλύτερο μέρος των ελληνικών ποικιλιών δεν είναι ακόμα επίσημα καταγεγραμμένο.

Αυτό το μεγάλο κενό έρχονται να καλύψουν τα "Φυτώρια Γιώργος Κωστελένος". Από το 1991 ερευνούν, καταγράφουν και αξιολογούν όσες ελληνικές ποικιλίες ελιάς εντοπίζουν, δημιουργώντας παράλληλα και φυτεία αναφοράς στο αγρό για τη μελέτη των αγρονομικών τους χαρακτηριστικών.

Στον κατάλογό μας θα βρείτε ένα μεγάλο μέρος των ελληνικών ποικιλιών ελιάς που έχουμε και πολλαπλασιάζουμε και εάν δεν βρείτε την ποικιλία που θέλετε μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας.

Τέλος, για ακόμα περισσότερες πληροφορίες πάνω στις ελληνικές ποικιλίες ελιάς μπορείτε να ανατρέξετε στο βιβλίο μας "Κωστελένος Γιώργος (2011). Στοιχεία Ελαιοκομίας - Ιστορία, περιγραφή και γεωγραφική κατανομή των ποικιλιών ελιάς στην Ελλάδα. Σελ 430", όπου περιγράφονται 80 ελληνικές ποικιλίες.    

Ξένες Ποικιλίες Ελιάς

Σε παγκόσμιο επίπεδο έχουν καταγραφεί περισσότερες από 1.600 ποικιλίες ελιάς, με την Ισπανία και την Ιταλία να κατέχουν περίπου το 50% του συνόλου.

Ανάμεσα σε όλες αυτές τις ποικιλίες υπάρχουν αξιόλογες ποικιλίες παγκόσμιας διάδοσης, όπως είναι π.χ. οι ισπανικές ποικιλίες Picual και Manzanilla, η Γαλλική Picholine, οι Ιταλικές Frantoio και Leccino, αλλά και πολλές άλλες ποικιλίες λιγότερο γνωστές με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά.

Οι πλέον σύγχρονες μοριακές μελέτες δείχνουν ότι το μεγαλύτερο μέρος των ποικιλιών ελιάς της δυτικής Μεσογείου έλκει την καταγωγή του από την ανατολική Μεσόγειο, δηλαδή ότι οι περισσότερες ποικιλίες ελιάς προέρχονται έμμεσα ή άμεσα από ποικιλίες της ανατολικής Μεσογείου.

Το γεγονός αυτό είναι μέχρι ενός βαθμού αναμενόμενο διότι από χρόνια είναι γνωστό ότι η καλλιέργεια της ελιάς ξεκίνησε στην ανατολική Μεσόγειο. Για κάποιες ποικιλίες μάλιστα όπως π.χ. η ποικιλία Arbequina υπάρχουν ακόμα περισσότερα στοιχεία. Ο Δούκας  Medinaceli την μετέφερε πριν από 500 περίπου χρόνια από την Ελλάδα στην Ισπανία, απ` όπου και  έγινε παγκόσμια γνωστή ως ισπανική ποικιλία.

Με βάση όμως νεώτερα στοιχεία και αντίθετα με όσα λέγονται και γράφονται, η ελαιοκαλλιέργεια φαίνεται να μην ξεκίνησε από τη Μέση Ανατολή, αλλά από το Αιγαίο και την Ελλάδα γενικότερα. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στο βιβλίο μας "Κωστελένος Γιώργος (2015). Η καταγωγή και η εξημέρωση της ελιάς. Σελ. 51."

Στον κατάλογό μας μπορείτε να βρείτε πολλές από τις ξένες ποικιλίες ελιάς που σήμερα καλλιεργούνται σε διάφορες χώρες, άλλες γνωστές και παγκόσμιας διάδοσης και άλλες λιγότερο γνωστές.

 

Χρησιμοποιούμε cookies για να βελτιστοποιήσουμε τη λειτουργικότητα του site και να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία χρήσης.