Η ελιά εκτός από παραγωγικό δένδρο έχει μεγάλη καλλωπιστική αξία και χρησιμοποιείται στην κηποτεχνία από χρόνια ως μεμονωμένο δένδρο, σε συστάδες αλλά και σε δενδροστοιχίες.

Βασικό μειονέκτημα της ελιάς στην κηποτεχνία θεωρείται η ύπαρξη καρπών.

Στις περιπτώσεις εκείνες που η ύπαρξη καρπών είναι ανεπιθύμητη, τότε υπάρχουν και μπορούν να χρησιμοποιηθούν "άκαρπες" ποικιλίες ελιάς.

Οι άκαρπες ποικιλίες έχουν το γνωστό γκρι φύλλωμα της ελιάς, τους χαρακτηριστικούς κορμούς, αναπτύσσονται κανονικά με τη διαφορά ότι ενώ ανθίζουν όπως και οι άλλες ποικιλίες αυτές δεν καρποδένουν.

Η ιδιότητά τους αυτή είναι σταθερό χαρακτηριστικό και δεν σχετίζεται καθόλου με την ύπαρξη ή όχι επικονιαστριών ποικιλιών.

Θεωρούνται ποικιλίες κατάλληλες για μικρούς κήπους, χώρους γύρο από πισίνες, πεζοδρόμια και δενδροστοιχίες.

Χρησιμοποιούμε cookies για να βελτιστοποιήσουμε τη λειτουργικότητα του site και να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία χρήσης.